1944 yılında Giresun İli, Keşap İlçesi Küçükgeriş Köyü'nde
doğdum. İlköğrenimimi aynı köyde, ortaöğrenimimi Keşap'ta
bitirdim. 1965 - 1966 öğretim yılı yazında Giresun Kız
İlköğretmen Okulu'nu bitirdim.
1966 Eylül ayında Küçükgeriş Köyü'nde
görevime başladım. Askerlik dönemimi Rize'de tamamladım. Daha
sonra Keşap, Dereli, İstanbul Sarıyer, Şebinkarahisar ve Giresun
İli'nde görev yaptım. Son olarak Bursa'nın Kestel İlçesi Gözede
Köyü Pınarlı İlkokulu'nda görevimi ifa ettiğim üç yılla birlikte
meslek hayatımda 29 yılı tamamladım. İstemeyerek de olsa 1994
yılında güzel anılarla emekli oldum.
1969 yılı Aralık ayının 27'sinde
evlendim. Bir kız ve iki oğlum var. Büyük oğlum Bulancak
İlçesi'nde Adliye'de memur olarak çalışmakta, küçük oğlum ise
özel sektörde taşımacılık yapmaktadır. Kızım, Samsum İli'nde
sınıf öğretmenliği yapmaktadır. Eşim ev hanımıdır. Çocuklarımdan
dört torunum var. Halen emekliliğime köy hayatında devam
etmekteyim. Bölgemizde yetişen bitki türleriyle uğraşıyorum.
Çevreyi ve doğayı çok seviyorum.
Sıla
Özlemi
İnsanoğlunun doğup büyüdüğü, çocukluk ve gençlik yıllarına
kadar yaşadığı yer; o insanın vatanıdır.
O insanlar ki; yaşamlarını idame edebilmeleri için
oraya buraya hareket ederler. Doğdukları yerden uzak yerlere
gitmeleri gurbetin başlangıcı olur.
Bu insanlar yaşamlarını sürdürmeleri için çeşitli iş
kollarında çalışmaya başlarlar. Ancak ne varki bu insanlar
zaman içinde bulundukları yerlere uyum sağlamaya
çalışmaktadır. Yavaş yavaş kendi kültür, örf ve adetlerinden
uzaklaşmaya başlarlar. Zaman zaman kendisini yalnız
hissetmeye başlar. Her ne kadar ekonomik gücü yeterli olsa
da, çeşitli zamanlarda sılaya özlem duyuyor.
Kimisi özlemini kırlarda, kimisi eğlence yerlerinde,
kimisi şarkı ve türkülerde, kimisi evin balkonunda, kimisi
gecekondusunun bahçesinde çayını yudumlayarak gidermeye
çalışır... Bir nebze sıla özlemini gidermeye çalışır. Hatta
hayalinde çocukluğunu geçirdiği köyünün deresindeki gölde
yıkandığını, savak savarak balık tuttuğunu veya bahçelerde,
yaylalarda koyun otlattığını hisseder. Artık sıla özlemi
burnunda tüter gider.
İşte bu sıla özleminin azaltılması için gurbet
ellerinde örgütlenerek, bir araya gelerek, kapalı veya açık
alanlarda toplanarak sorunlarını tartışırlar. Örf, adet,
kültür ve geleneklerini sergilemeye başlarlar.
Sivil toplum; yaşadığı yerlerde örgütlenerek dernek
kurmalıdırlar. Derneklerini yasal yollardan kurarak, birlik
ve beraberliklerini korumuş olurlar. Kurulan bu dernekler
gücü nisbetinde yazılı ve görsel basında tanıtırlarsa bütün
dünyaya köyünün kültür ve turizm yönünden gelişmesine vesile
olur.
Gurbetçilere önerim; doğduğu yerleri unutmasınlar,
gelen gidenden haber sorsunlar, fırsat buldukça
memleketlerine ziyaret yapsınlar. Anne, baba, dede, nine
hasretlerini gidersinler. Rahmete kavuşan yakınlarının
kabirlerini ziyaret etsinler.
Sağlık ve mutluluk siz gurbetçileri ebedi kılsın...
Nevzat
KUTLUHAN
Sonsuz
Teşekkürler Sevgili Nevzat Öğretmenimiz
Köyümüzden yetişen ilk öğretmenlerden biri
olan Sevgili Nevzat Kutluhan,
Küçükgerişimize hizmet etmeyi en büyük gaye edinmiş ve gençleri
okumayı özendirici örnek davranışlarıyla da hep önder olmuştur.
Böylesine asilane girişimleriyle takdir edilen ve hepimizin
teveccühlerine mazhar olan Değerli Nevzat
Kutluhan, özellikle kız çocuklarının okumasında ve
köyümüzden yetişen tahsilli hanımların bügünkü sayıya
ulaşmasında çok büyük emek ve katkı sahibi olmuştur.
Küçükgerişimizdeki çoğu değişimin öncüsü ve sahibi olan Kıymetli
Nevzat Kutluhan Öğretmenimizi
saygıyla her zaman takdir ediyor ve kendilerine bütün emek ve
hizmetleri için gönül dolusu teşekkürler ediyoruz.
(
